buhuhuhu

ayan sige.. magdadrama ako...ampness tlg... cguro tlg.. may pagkabaliw na tlg ko... ang hirap ding magkwnto dito.. di ko mailabas lahat.. ksi hindi naman lahat pedeng mabsa na mga tao... bsta e2.. no1. nakita ko ulit sia kanina.. ang tanga tanga tlg... ganto na lang gagawin ko.. gamit ang account ni bespren sa friendster.. imemessage ko na lang sia na kailangan ko siang kausapin... hay.. sana magwork.. ang hirap kasing tsempuhan... pero napuna ko na mdalas ko siang nakikita pag sunday... pero ok lang.. di naman tlg ako sobrang nadisappoint kanina...

e2 no2 issue sa ken ngayon... at sa tingin ko magiging dahilan ng tuluyan kong pagkabaliw... no joke.. sobrang seryoso ako...ewan ko kung nappraning lang ako pero sobrang lakas ng instinct ko.. kaya khit may nagsabing 'hindi'... madalas ko naiisip na 'OO'.. un tlg... amp... nahihirapan ang kalooban ko kasi unang una.. ayoko tlgng may nagagalit..tas bago lang... hay.. ang hirap tlgng ipaliwanag... sinasabi ko ngayon sa sarili ko na kahit hindi ko na makuha ung goal ko.. basta 'HINDI' ako... hay... matagal pa ang 1 at kalahating taon.. hindi ko maatim na may barrier!! ng dahil lang dun... kung tama nga ang instinct ko... sobrang sori.. sobrang du bu qi.. sobrang gomenasai... naiiyak na tlg ako... kahit ba natutunan ko dati na masama ung laging napaparanoid.. pero ganun ako... at sobrang laki ng impact sa ken... naapektuhan tlg ang buong sistema ko... kya nga nung araw na un... sobrang tahimik ko na... at nung pauwi na ko sa bahay.. naiiyak tlg ko... grabe... ngayon ko lang kasi naranasan ang ganito... kung yun nga tlg... sabi ko na na mas mabuti pang alam ko.. para alam ko kung anong gagawin ko.. pero pag gantong hindi ako sigurado, pucha! parang puputok ulo ko... pramis.. nhihirapan tlg loob ko... pero mas maganda kung mali ang iniisip ko... pero sa tingin ko kasi tlg.. wala ng iba.. ako lang tlg... sobrang PRANING na PRANING na tlg ako... 2 araw na kong binabagabag nun... sobra tlg... hay, pano bang gagawin ko! di ko alam kung pano tutulungan sarili ko...

kaya nafifeel ko na sobrang miserable ako... sobra sobra... ewan ko! nakakayamot... parang tuloy ang sarap magsuicide na... haha.. jowk lang... hindi naman ako magagalit kung malalaman ko eh... mas makakatulong pa nga un sa ken eh... naku po tlg! shet tlg... umaarangkada na naman! ung nafefeel ko ngayon eh parang nung moment na hindi ko alam kung pano sasabihin sa mga magulang ko na may tres ako... kung tutuusin nga, mas malala pa.. kasi dun sa tres, sa sarili ko lang ako namomroblema.. pero ngayon.. pati ang nasa paligid ko, pinoproblema ko... parang nabawasan kasi ung pagiging komportable ko sa paligid.. ng dahil dun... kahit nga hindi ako sigurado... ah basta ganun... hay... siempre.. sino bang hindi maiilang kung ganun ang sitwasyon?? hindi ba? ang hirap tlg... hindi ko alam kung sino sasabihan ko... wala nga akong kinuwentuhan nito... ksi ang hirap tlg... GRABE... pag may nakarelate dito sa sinasabi ko... sana tulungan ako... kasi habambuhay ko tong dadalhin sa dibdib ko... as in poreber... at hindi ko tlg kakayanin... buhuhuhuhu... bat ganito ako noh? hindi ko rin maintidihan ang sarili ko... nung araw nga na un... sobrang saya ko pa...basta may nangyaring masaya.. pero alam mu ung biglang nasapawan ng pagkalugmok ng masayang moment... kasi ung masayang moment, sa isang tao lang... eh ung malungkot... hindi pala malungkot... miserable pala... eh sobrang dami kumpara sa isang tao lang... kaya sobrang down na down tlg ako dun... grabe.. sobrang SORRY tlga! pasensya tlg... aion... un lang... ok lang kung totoo nga pero mas magiging magaan pakiramdam ko ung mali ang nasa isip ko..

cge... tama na to... isang magandang umaga! T_T