sadness

ayun... malungkot dahil kawawa naman ang tita ko... kasi, may cancer sia... at hindi ko alam kung anong cancer ang meron sia... basta ang alam ko, ung bukol, nakapatong sa muscle sa legs nia, kaya ung left leg nia hanggang paa, namamaga... tas may diperensiya pa sa kidneys nia.. kaya may dalawang tubo sa magkabilang kidneys nia... at dun dumadaan ang wiwi nia... lumalaki nga din ung tiyan nia eh.. ewan ko naman kung bakit... kawawa tlg sia... super sakit daw... hindi nga sia maCHEMO kasi madaming complications ang nangyari sa kanya... twice o thrice a week ata sia dinadialysis... kaya ganun kasi hndi na sia masyadong nakakilala, may time nga na hindi nia ko kilala nung dumalaw ako sa hospital.. bait pa naman nun ni tita.. hay.. sadness tlg... at ngayon, super critical ang condition nia... as in...buhuhu.. tas ang gastos gastos sa ospital kahit sa PGH pa... pay patient din naman kasi sia dun... kya ung mga pinsan ko na nanay yun, nagwoworry hindi lang sa condition ng mommy nila kundi sa pangeenrol nila,, dalawa kasi silang nasa college.. isa 4th year, at isa 2nd year... eh mageenrol sila this week... amp! kung hindi lang ako sa ust... nagbigay na ko! closeness ko kasi ung mga pinsan ko na un... super parang kapatid na ang turingan... kaya sadness tlg... wala kaming matulong kundi moral support... buhuhuh.. kaya pa yan ni tita! sobrang dapat siang lumaban! un lang! share ko lang!